Mehmet Akif Ersoy kimdir?


Mehme Akif Ersoy İstanbul’da doğdu. Arapça, Farsça, daha sonra Fransızca öğrendi. Çok sıkı bir din terbiyesi aldı. Yüksek öğrenimini Halkalı Baytar Mektebinde yaptı. Rumeli, Arnavutluk ve Arabistan’da bulundu.

Mehmet Akif Ersoy

1908’den sonra Sırat’ı-Müstakim ve Seü’ür Reşat adlı dergilerde şiirler ve din üzerine yazılar yazdı. 1. Dünya Savaşı sonunda Almayan’ya gitti. Safahat ve Hatıraları’ı bu ara yazdı. Savaştan yenilik çıkmamız üzerine inandığı İslam birliği fikrinin gerçekleşmeyeceğini anladı.

Kurtuluş savaşını destekledi. Ankara’ya gitti. 1. Millet Meclisinde Burdur milletvekili oldu. İstiklal Marşı’nı yazdı (1921). Müslümanlığa, Türklüğün büyüklüğü ölçüsünde inanmış olan şair, Türkiye Cumhuriyeti’nin laiklik sistemini haklı bulmakla beraber, düşünce ve inanışlarının devrimlerle çatışmaya başladığını anladı ve 1925’te Mısır’a gitti. Mısrıyye Darülfunun’da Türk Edebiyatı okuttu. 1935’te hastalandı, yurda döndü; 1936’da öldü.

Edebi kişiliği

Şiirin ciddi bir çaba işi olduğunu anlayan sanatçının şiirlerinde bu çaba ve işçilik her zaman göze çarpar. Eserlerinde her zaman aruz ölçüsünü kullanan ve Türkçeyi aruza başarıyla uygulayan birkaç şairden biri olan sanatçı, heceyi hiç kullanmamıştır. Genellikle Divan nazım şekillerini kullanan sanatçı, dil bakımından da sade dille yazan şairler kadar olmasa da halka seslendiği için kısmen sadedir. Eserleri dil bakımından da tam bir birlik göstermez.

Şiirlerinde aruzu büyük ustalıkla kullanan Akif, toplum sorunlarına eğilmiş idealist şairlerimizdendir. Şiirleri, ilhamını ya gerçek hayat sahnelerinden alan lirik, epik ya da ahlak, din vatan konuları üzerine öğüt, hikaye, vaiz karakteri taşıyan, lirik, didaktik şiirler olmak üzere iki ana grupta toplanır.

Akif ilk çıkarttığı kitabına verdiği Safahat adını sonradan genel ad yaparak bütün şiirlerini Safahat, Hakkın Sesleri, Gölgeler, ölümünden sonra Safahat’ın yedi cildi bir arada basıldı. Hakkında otuza yakın kitap yayınlanmıştır.

Mehmet Akif Ersoy’un Eserleri

Safahat: Şiirlerini bu eserde toplamıştır. Safahat yedi bölümden oluşur:

1. Safahat: (1911): Osmanlı toplumunun Meşrutiyet yıllarındaki durumunu anlatır.

2. Süleymaniye Kürsüsünde: Osmanlı aydınları ile halk arasındaki ilişkiyi gözler önüne serer.

3. Hakkın Sesleri (1913): Her şiirin başında bir ayet vardır. Bu ayetler o zamanın toplumsal ve siyasi olaylarını aydınlatır.

4. Fatih Kürsüsünde (1914): Yeni kuşaklara mücadele ve çalışma ruhu kazandırmayı amaçlayan düşünceler yer alır.

5. Hatıralar (1917): Her şiirin başında bir hadis yer alır. İslam birliği ülküsü vurgulanır.

6. Asım (1924): I. Dünya Savaşı’ndan tablolar yer alır. İdeal gençlik tipini ortaya koyar.

7. Gölgeler (1933): Dini şiirler ve dörtlükler vardır.

Kaynak: Mustafa Argunşah, Dil Yarası, Türk Ocakları Kayseri Şubesi, 2006, s. 162


0 Comments

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir